در مشهد هم کسی او را نمی شناخت. بازیکنی ترکه ای و خوش قدوقامت با موهایی کوتاه،سر به زیر و البته کمی هم خجالتی.
او عضو تیم ابومسلم مشهد بود و مثل این روزها"نیکبخت" نشده بود.
تیم استقلال با هدایت منصور پورحیدری برای بازی با ابومسلم به مشهد رفته بود، جوان ترکه ای مشهدی در مصاف تیمش با استقلال چنان قابلیتهایی از خود نشان داد که چشم "منصور خان" راگرفت.


پورحیدری نیکبخت را پسندید و فصل بعد این علیرضا نیکبخت واحدی همان بچه شهرستانی بود که جامه سیاه از تن به درآورده و آبی پوش شده بود.
آن روزها شاید کمتر کسی گمان می کرد همین جوان ترکه ای ستاره حاشیه ای و جذاب فوتبال ایران شود تا جایی که در میان محبوب ترین بازیکنان جهان هم قرار گیرد.
"نیکبخت واحدی" یا"واحدی نیکبخت" اما،بعد از استقلال به پرسپولیس رفت، نه به خاطر بی توجهی مسوولین وقت استقلال که این بهانه ای بود تا او که عشق حاشیه داشت همچنان روی بورس باشد.
دوران اوج نیکبخت-البته در حاشیه- در پرسپولیس فزونی گرفت و او یک تنه شد ستاره پرسپولیس و صد البته ستاره حاشیه ای فوتبال ایران.
درگیری هایش با افشین قطبی یک فصل و و اندی طرفداران پرسپولیس راسر کار گذاشت چه هرگاه تعویض می شد اعتراض می کرد، حاشیه می آفرید، دردسر درست می کرد و"روی جلد می رفت". چه این هدفش بود. او زندگی بدون حاشیه را دوست نداشت و ندارد.
نیکبخت  وقتی در پرسپولیس خوب بازی می کرد به خواست هوادارانش باید به تیم ملی دعوت می شد اما وقتی هم دعوت می شد به یکباره این خبر همه جا می پیچد که:"علی رضا نیکبخت مصدوم است و نمی تواند تیم ملی را همراهی کند".
آری این نیکبخت بود، او در آستانه بازیهای ملی آنقدر مصدوم می شد که خود به خود شایعه دوپینگش نقل محافل می گشت.
نیکبخت بازیکن خوبی است در این گفته هیچ شکی نیست، اصلا در این هنگامه قحطی بازیکن کلاسیک چپ پا چه کسی بهتر از او می تواند یاور تیم ملی باشد؟
علی رضا همواره در حاشیه بوده و هست، کسی هم نبوده و نیست که بتواند او را جمع کند. آخرین جنجال او بر می گردد به بازی دوستا نه تیم ملی فوتبال برابر قطر که نیکبخت بنا به دلا یل عجیبی تیم ملی را همراهی نکرد و به همین جهت دو سال از حضور در تیم ملی محروم شد دو سالی که یقینا اوج فوتبال و پختگی فنی  این بازیکن خواهد بود.
کاش چنین محرومیتی چند سال پیش شامل حال نیکبخت می شد تا امروز تیم ملی فونبال از وجود او بی بهره نمی ماند.
حکم کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال صرف نظر از ارفاق احتمالی فدراسیون فوتبال برای کاهش محرومیت  نیکبخت، حرکت خوبی بود تا دیگر بازیکنی حتی  فکر بی اعتنایی به تیم ملی را نکند اما  این کار دیر انجام شد و مانند نوشدارویی بود پس از مرگ نیکبخت، مرگ یک بازیکن خوب برای فوتبال ملی، آیا شما چنین عقید ه ای ندارید؟