استقلال با همان روشی که پیش از این از سد راه آهن ، پاس، پیکان گذشته بود،  موفق شد سایپا را بعد از 1266 روز شکست دهد. آنها  آخرین مرتبه در هفته بیست و نهم لیگ چهارم با نتیجه چهار بر سه از سد سایپا گذشته بودند و از آن روز بهاری  تا روز گذشته هیچگاه آبی ها نتوانستند  مقابل قهرمان لیگ ششم پرچم پیروزی را برافرازند. دو گل در فاصله دو دقیقه پایانی بود براین رکورد نسبتا طولانی و درشت.


بازی را به طور کلی می توان به دو بخش  مجزاتقسیم کرد؛  نیمه نخست کسالت بار و چهل و پنج دقیقه نسبتا دیدنی و مهیج در نیمه دوم .
حتی برد هشت بر یک  مقابل بچه های داماش هم هواداران استقلال را  برای پر کردن سکو های آزادی مجاب نکرده بود. استقلال  که  در بازی برابر فولاد طعم گس باخت ر ا بعد از نه هفته چشیده بود این بار با چند تغییر به استقبال نارنجی پوشان سایپا آمد. اشتباهات پژمان منتظری در آخرین نقطه دفاعی، قلعه نویی را مجبور به ریسک دوباره کرد.  هادی شکوری از ترکیب اصلی بیرون رفت و بیژن کوشکی به جای او به صف مردان دفاعی آبی ها اضافه شد. با ورود کوشکی ، منتظری به دفاع راست  رفته بود و در جبهه چپ مهدی امیر ابادی باید به جای منیعی بازی می کرد. اخرین تغییر هم متوجه میانه میدان بود جایی که مهرداد پولادی بعد از ماه ها غیبت جانشین جباری مصدوم و کاپیتان مجیدی شده بود.  پولادی در نیمه نخست بدون تردید کاندیدای اولین تعویض بود چرا که او نه مثل جباری اهل پاس های تو در بود ونه بسان مجیدی دوندگی داشت. با چنین تغییراتی نیمه اول این رقابت کسالت بارتر از ان چیزی بود که تصورش می رفت. امیر قلعه نویی  که برای عبور از سایپا و گرفتن پرسپولیس، کمی محتاط تر از گذشته دیده می شد به هیچ عنوان در این نیمه،  دستور حملات پر دامنه را صادر نکرد.   نفوذ های کم تعداد برهانی و سیاوش  خیال مدافعان سایپا را از این حیث راحت کرده بود  تنها موقعیت نصفه و نیمه  آبی ها   در دقیقه 30 حادث شد که این خطر بیشتر از انکه به موقعیت طلبی و تیز هوشی حمله وران استقلال مربوط باشد ، منوط به اشتباه  میرزا پور بود که مدافعان سایپا خیلی سریع این دفع اشتباه را جبران کردند.  
یک  تعویض در شروع نیمه دوم مقدمات پیروزی شاگردان قلعه نویی را  مهیا  ساخت. مهرداد پولادی جای خود  رابه فرهاد مجیدی داد و حضور کاپیتان مجیدی فضای خوبی را برای دیگر حمله وران ابی پدید آورد.  هر چه از اغاز این نیمه می گذشت اصرار رضا فروزانی به فوتبال تدافعی و حفظ نیتجه تساوی بیشتر نمود پیدا می کرد. او  به  حسین کعبی به هیچ عنوان اجازه نفوذ نمی داد و تنها به ضد حملات میر قربانی و ترائوره امید وار بود. تا قبل از گل اول استقلال سایپا تنها یک موقعیت ویژه داشت و  به غیر از این حرکت، دیگر هیچگاه اثری از حرکات ترکیبی در جمع نارنجی پوشان دیده نشد. نفوذ  شریفی نسب تازه وارد از جبهه چپ و پاس روبه بیرون او به صابر میرقربانی  می توانست نتیجه را به نفع انها تغییر دهد اما ضربه بد صابر -که هیچ نشانی از مهاجم گریز پای سالیان گذشته نداشت- از بالای دروازه  طالب لو به اوت رفت  تا شش دقیقه بعد، سرانجام هواداران استقلال اولین گل این مصاف را جشن بگیرند.  پاس دیدنی جانواریو به مجیدی رسید  و ارسال تند و تیز او با واکنش عجیب میرزاپور توام شد تا دفاع پیش تاخته آبی ها  زود تر از مدافعان سایپا به توپ ضربه بزند. ضربه سر قربانی درون دروازه جاگرفت  تا  تماشاگران  حاضر در ورزشگاه ومیلیونها بیننده تلویزیونی  یادشان بماند ابراهیم میرزاپور چه مختصات منحصر به فردی دارد.  در صورتی که همه منتظر جبران این گل از سوی شاگردان فروزانی بودند استقلال همانند دیدار با راه آهن، پاس و پیکان بلافاصله گل دوم را به ثمر رساند  تا جسم نیمه جان سایپا زود تر از موعد مقرر بی جان شود. اشتباه حسین کعبی و  پاس زیبا و رو به جلوی امیر آبادی ، ارش برهانی را با میرزاپور تک به تک کرد  تا شماره نه استقلال دهمین گلش را در لیگ هشتم به هواداران استقلال تقدیم کند.  گل برهانی تیری بود بر قلب تیم محتاط و بیماری که هیچ استراتژی خاصی  برای فرار از شکست نداشت.  کعبی همچنان در تفکرات  دفاعی فرزوانی محبوس بود و  تعویض های سایپا هرگز قادر به بازگردادن امتیازات  از دست رفته نشد. چند عکس العمل خوب از میرزاپور و بیرون کشیدن توپ ترائوره  از خط دروازه  به وسیله بیژن کوشکی مهمترین اتفاقات پایان این مصاف  بودند، دیداری که با برتری دو برصفر آبی ها به پایان رسید و آنها توانستند مجددا جایگاه از دست رفته خود را از رقیب دیرینه شان باز پس بگیرند.