حسین شریعتمداری مدیرمسئول روزنامه کیهان در اوج ادعاهای بی‌اساس زمامداران اماراتی، مبنی بر مالکیت بر جزایر سه‌گانه ایران، در سرمقاله‌ای به یادماندنی، ادعای مالکیت ایران بر شبه‌جزیره بحرین را دستمایه پاسخی کوبنده به آنان کرد. یادداشتی با برد بین‌المللی که تا مدتی طرف دعوا را ساکت کرد. ***«کاس خلیج العربی». این مهم‌ترین تورنمنت فوتبال در دنیای عرب است که هر دو سال یک‌بار برگزار می‌شود. تا پیش از دوره نوزدهم که در مسقط پایتخت عمان برگزار می‌شود، اطلاق عنوان جعلی عربی به خلیج همیشه فارس، تنها در کلمات گزارشگران یا مطالب روزنامه‌نگاران عرب خلاصه می‌شد اما این بار آنها رسما تورنمنت خود را جام خلیج عربی نامگذاری کرده‌اند.


رقابتی که با حضور کشورهای عربی و در غیبت ایران، که بزرگترین ساحل کرانه‌های خلیج فارس را در اختیار دارد برگزار می‌شود.  در انتظار واکنش رسمیگرچه ماجرای غزه، مهم‌ترین اولویت فعلی دستگاه سیاست خارجی ایران را تشکیل می‌دهد اما  ظاهرا  قرار بوده دولت و در راس آن سازمان تربیت بدنی در این‌باره مصاحبه‌هایی را ترتیب دهند و حتی نامه‌ای رسمی به کمیته برگزاری این مسابقات بفرستند اما وزارت امور خارجه با این واکنش شتاب زده مخالفت کرد و از سازمان خواست تا نامه‌ای برای آنها بفرستند تا از طریق دیپلماتیک این اعتراض صورت گیرد و مسائل مربوط به آن پیگیری شود. کشورهای عربی اساسنامه ندارند!

هوشنگ نصیرزاده از طرح چنین موضوعی جا می‌خورد و معتقد است که متاسفانه هیچ اتفاقی نمی‌افتد. او توضیح می‌دهد طبق ماده سه اساسنامه فدراسیون جهانی فیفا آمده که کشورها از دخالت در مسائل اختلافات زبان، رنگ و مسائل سیاسی منع می‌شوند و حتی در این ماده آمده کشورها را می‌تواند تعلیق یا اخراج کند اما نکته کلیدی را نصیرزاده اینطور بیان می‌کند:«مشکل اینجاست که کشورهای عربی اصلا اساسنامه ندارند و وقتی اساسنامه‌ای ندارند بنابراین اتفاقی هم برای‌شان نمی‌افتد» وقتی می‌پرسیم چرا فیفا هیچ اقدامی برای تحت فشار قرار دادن آنها در دستور کار قرار نمی‌دهد، با پوزخندی می‌گوید:«چون کشورهای عربی اسپانسر فیفا هستند و وقتی پول خرج کنید مطمئنا کسی هم با شما کاری ندارد» به عقیده او وقتی شرکت‌هایی مثل emerates با فیفا قراردادهای بزرگ تجاری امضا می‌کنند، می‌توانند در روزهایی مثل  این، پاسخ آن سرمایه‌گذاری را بگیرند.  نامه رسمی بنویسیمرئیس کمیته روابط بین‌الملل فدراسیون فوتبال در این باره می‌گوید:«کنفدراسیون آسیا برگزاری این مسابقات با این نام را تایید نکرده و اگر این موضوع رسما اعلام شود فدراسیون فوتبال وظیفه خود می‌داند از طریق مراجع بین‌المللی پیگیری کند.»

البته فدراسیون در چنین مواردی با قدرت عمل نکرده و نتوانسته حتی غرامتش را از لغو یکطرفه بازی‌های تدارکاتی تیم ملی بگیرد، محمد منصور عظیم زاده می‌گوید:« اگر فدراسیون فوتبال استفاده از این نام جعلی در مسابقات رسمی را مشاهده کند رسماً به فیفا و کنفدراسیون آسیا اعتراض خواهد کرد » اما فدراسیون فوتبال می‌تواند درباره این موضوع نامه‌ای رسمی به مراجع ذیصلاح بنویسد و از آنها بخواهد تا در این خصوص واکنش نشان دهند.

خلیج فارس روی نقشه رسمی فیفا دکتر محمد خبیری بعنوان عضو سابق کمیته انتقالی اعتقاد دارد که در نقشه رسمی فیفا در سال 2009 بر روی خلیج نام «Persian Gulf» یعنی خلیج فارس آمده است و راه برای نوشتن نامه رسمی باز است:«فدراسیون فوتبال می‌تواند به این نقشه جامع استناد کند و نامه‌ای به فیفا بنویسد و رونوشتش را به کنفدراسیون فوتبال آسیا بدهد و از آنها بخواهد تا واکنش نشان دهند چون با توجه به حساسیت‌هایی که وجود دارد باید مطابق اساسنامه از چالش میان کشورها خودداری شود». اما فعلا اتفاق خاصی در این باره نیفتاده. شاید هم فدراسیون آنقدر درگیر مشکلات داخلی است که فرصت رفع و رجوع موضوعات دیپلماتیکی مثل این را ندارد.  مسابقاتی که اعراب اصرار خاصی روی هر چه با شکوه‌تر و پرقدرت‌تر انجام گرفتن آن، دارند و همیشه تیم‌های ملی خودشان را با نفرات و امکانات کامل روانه این بازی‌ها می‌کنند.

گویی قانون نانوشته‌ای (و کسی چه می‌داند؟ شاید هم قانونی مکتوب!) بین فدراسیون‌های فوتبال کشورهای عربی، آنها را وادار می‌کند که این بازی‌ها را به‌ اندازه مسابقات نهایی جام جهانی جدی بگیرند. آنها علاوه بر این که تمام لژیونرهای احتمالی خود را از سراسر جهان به تیم‌های ملی خود فرا می‌خوانند از تمام تجهیزات فراوانی که در اختیار دارند هم برای قهرمان شدن در این بازی‌ها یاری می‌گیرند! علاوه بر تمام اینها، متمرکز شدن نیروی همه رسانه‌های عربی، در تمام انواع آن (اعم از دیداری، شنیداری و نوشتاری) روی این مسابقات، نشان از آن دارد که اعراب برای عالم‌گیر شدن اخبار این بازی‌ها حاضر به انجام هر کاری هستند. البته این امر به هیچ عنوان عجیب نیست. اعراب پیش از این هم نشان داده‌اند که برای تثبیت کردن نام جعلی «خلیج عربی» در اطلس‌های مختلف و معتبر جغرافیایی، از هیچ هزینه‌ای فروگذار نمی‌کنند و در همین راستا برگزار کردن بازی‌های خلیج عربی و «فوکوس خبری» روی آن، اصلا جای تعجب ندارد. بمب گوگلی، یک راه سادهنخستین بار یونانی‌ها بودند که این خلیج را «پرسیکوس سینوس» یا «سینوس پرسیکوس» که همان خلیج فارس است، نامیده‌اند.

از آنجا که این نام برای نخستین بار در منابع درست و معتبر تاریخی که غیرایرانیان نوشته‌اند آمده‌است، هیچ گونه شائبه نژادی در وضع آن وجود ندارد. چنان که یونانیان بودند که نخستین بار، سرزمین ایران را نیز «پارسه» و «پرسپولیس» یعنی شهر یا کشور پارسیان نامیدند. استرابن جغرافیدان سدهٔ نخست میلادی نیز به کرات در کتاب خود از خلیج فارس نام برده‌است. وی محل سکونت اعراب را بین دریای سرخ و خلیج فارس عنوان می‌کند. همچنین «فلاریوس آریانوس» مورخ دیگر یونانی در کتاب تاریخ سفرهای جنگی اسکندر، از این خلیج به نام «پرسیکون کیت» که چیزی جز خلیج فارس، نیست نام می‌برد.

 البته جست‌وجو در سفرنامه‌ها یا کتاب‌های تاریخی بر حجم سندهای خدشه ناپذیری که خلیج فارس را «خلیج فارس» گفته‌اند، می‌افزاید. این منطقه آبی همواره برای ایرانیان که صاحب حکومت مقتدر بوده‌اند و امپراتوری آنها در سده‌های متوالی بسیار گسترده بود هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی اهمیت خارق‌العاده‌ای داشت. آنها از این طریق می‌توانستند با کشتی‌های خود به دریای بزرگ دسترسی پیدا کنند و به هدف‌های اقتصادی و نظامی دست یابند. این که  همسایه‌های محترم ما در حاشیه جنوبی علاقه دارند  با پول‌هایشان همه چیز را بخرند، حتی تاریخ را، چیز تازه‌ای نیست. اما آنها همواره در مقابل حرکات مدنی ایرانیان شکست خورده‌اند.

مهم‌ترین واقعه در این زمینه، اطلس منتشره توسط نشریه معتبر نشنال‌جئوگرافیک است که به اشتباه نام خلیج عربی را جایگزین خلیج فارس کرده بود. با این کار، ایرانی‌ها با به راه ‌انداختن پتیشن‌ها و اعتراضات اینترنتی عرصه را تا آنجا به نشنال جئوگرافیک تنگ کردند که مدیر این مجموعه رسما وادار به عذرخواهی از ایرانیان شد