اگر قرار باشد دیمیتار برباتف را با ستاره‌هایی همچون دیوید بکام و کریستیانو رونالدو مقایسه کنیم باید بگوییم که شاید تنها تفاوت آنها در این باشد که برباتف پیراهن افسانه‌ای شماره «هفت» را به تن نمی‌کند. در واقع او تا بدین جا پیراهن افسانه‌ای «پادشاه» اریک کانتونا را در منچستر به تن نکرده ولی با این حال اگر لحظه‌ای چشممان را روی آمار و ارقامی که بیشتر در پی تخریب دیمیتار هستند ببندیم و واقعیت را در مستطیل سبز جستجو کنیم، متوجه می‌شویم که این بازیکن بلغاری تمام و کمال شایستگی جانشینی کانتونای فرانسوی در منچستر را دارد. او به خوبی می‌تواند نبض بازی منچستر را در دست بگیرد و درصد مالکیت توپش به همراه تکنیک باور نکردنی‌اش آن قدر در سطح بالایی است که می‌تواند تمام بازی گروهی شیاطین سرخ را اداره کند


دیمیتار برباتف، مهاجم تیم ملی بلغارستان، تابستان گذشته با مبلغی ناچیز از جمع تاتنهامی‌ها جدا شد و به منچستریونایتد پیوست، از آن زمان تاکنون راندمان کاری‌اش آن طور که باید و شاید توسط رسانه‌های بریتانیایی مورد ارزیابی قرار نگرفته و فقط و فقط گلزنی‌های اندک او به چشم آمده است. در واقع باید گفت که این استادان سخنور برای فروش هر چه بیشتر روزنامه‌شان فقط توانایی دو کار را دارند؛ یا اینکه از بازیکنی ستاره بسازند و به شمار گل‌های زیاد او بپردازند و یا اینکه بازیکنی را به جرم اینکه نتوانسته زیاد گلزنی کند، تخریب و نابود کنند. همه می‌دانند که این شیوه فقط برای فروش بالاست وگرنه در هیچ جای دنیا یک بازیکن را فقط از یک جنبه مورد بررسی قرار نمی‌دهند و جالب است بدانید... از ابتدای فصل تاکنون دیمیتار برباتف به همراه بازیکن کره‌ای شیاطین جی‌سونگ پارک جزو تاثیرگذارترین بازیکنان منچستر بوده‌اند.
بازیکنی اصیل
دیمیتار برباتف همیشه زیر تیغ رسانه‌ها بوده است، خیلی‌ها او را متهم به «تنبلی و سستی» می‌کنند چون معتقدند در زمین راه می‌رود و حال دویدن ندارد، خیلی‌ها معتقدند او بازیکن شیکی است و به درد فوتبال نمی‌خورد. این سبک بازی دیمیتار است، سبکی که برای او جز فحش و دشنام از طرف کسانی که فکر می‌کنند فوتبال یعنی اینکه در پایان بازی پیراهنت خیس عرق باشد، به همراه نداشته است. در هر حال، زیاد اهمیتی ندارد و اگر به ذات و استعداد این بازیکن بلغاری توجه کنیم می‌فهمیم که این به ظاهر نقیصه در او برطرف نخواهد شد. در عوض مهاجم شیاطین سرخ با توجه به قامت بلندش (یک متر و 88 سانتی‌متر) به خوبی از این قابلیت و به طرز ماهرانه‌ای از فیزیکش استفاده می‌کند. فقط کافی است تا شیوه در اختیار گرفتن توپ توسط او مورد ارزیابی قرار گیرد. به «مسابقه بزرگ» شیاطین در روز یکشنبه مقابل چلسی نگاهی بیندازید تا به خوبی درخشش دیمیتار را باور کنید. او در مقابل دفاع مستحکم و سمج حریف (تا قبل از آن دیدار، بهترین خط دفاعی انگلیس) با خونسردی و مهارت بالایی بازی کرد و حتی یک توپ را هم از دست نداد!! خیلی‌ها می‌پرسند چه بلایی سر چلسی و جان‌تری‌اش آمد... بازی شناوری که دیمیتار به لطف تکنیک نابش به نمایش گذاشت برای ویرانی آن خط دفاع کافی بود. در این روزها بازیکنان کمی مثل دیمیتار را پیدا می‌کنید که توانایی بالا و نابی برای کنترل و اداره توپ داشته باشد. او چه در حفظ توپ و چه در پخش کردن آن مثل یک حرفه‌ای عمل می‌کند و فقط کافی است یکی از همبازی‌هایش در موقعیت مناسبی قرار داشته باشد تا خوشحالی به اردوی شیاطین برگردد، چرا که دیمیتار و توپ آن قدر با هم یکی شده‌اند که او می‌تواند در هر شرایطی پاس منجر به گل بدهد. اینها همان قابلیت‌ها و توانایی‌هایی است که برباتف را شایسته جانشینی «کانتو» - اریک کانتونا – می‌کند. CR7 – کریستیانو رونالدو – همچنان هم منتظر فرصت است تا از جمع شیاطین جدا شود و به تیمی دیگر بپیوندد، مساله‌ای که گهگاهی هواداران را وا می‌دارد تا او را هو کنند! اگر این اتفاق بیفتد آنگاه همه نگاه‌ها بدون تردید متوجه «پادشاه» جدید شیاطین سرخ خواهد شد.
بهترین پاسور لیگ برتر
اگر چه تعداد گل‌های برباتف در حدی نیست که از او توقع دارند (چهار گل در 15 مسابقه که فیکس بوده) ولی شمار پاس‌های او تا بدین جا در لیگ برتر رقیب نداشته و عنوان بهترین پاسور را تا بدین جا به خودش اختصاص داده است. او با هشت پاس منجر به گل، در ابتدای فصل چنان در کارهای گروهی شیاطین سرخ خوش درخشید، که کارلوس ته‌وس آپاچی آرژانتینی را به نیمکت دوخت. در واقع باید گفت که شیوه بازیش، مهارتش در سرزنی و بازی خوانی بالایش عرصه را حسابی بر حریفان تنگ کرده است. ضربه سری که او برای ویدیچ مهیا کرد تا گل اول بازی مقابل چلسی به ثمر برسد را فراموش نمی‌کنیم. دیمیتار با از خودگذشتگی و مهارت در ایفای فوتبالی قابل فهم تبدیل به بازیکنی کلیدی شده و شاید منچستریونایتد «پادشاه» جدیدش را یافته باشد...